Hoe Remembra begon
Een paar jaar geleden zat mijn leven propvol — lange werkdagen, en het soort zorgen dat je mee naar huis neemt en dat je ’s nachts wakker houdt.
Op de ochtend van 8 juni ging mijn telefoon. Het was mijn oma.
‘Mijn lieve kleinzoon,’ zei ze, ‘je bent het vergeten. Je oma was gisteren jarig, op 7 juni.’
Druk zijn is nooit een goede reden om de mensen te vergeten die het meest van ons houden.
Dat telefoontje liet me niet meer los. Eruit groeide een eenvoudige wens: dat niemand ooit nog de dagen mist die belangrijk zijn voor de mensen van wie hij houdt.
Die wens werd Remembra.
Liefs, Valentin
